استفاده کامل از جلسه اول کلاس:

جلسه اول کلاس

جلسه اول کلاس بسیار مهم است. طبیعی است که حتی مدرسین با تجربه نیز در این جلسه قدری احساس اضطراب کنند. در این جلسه می‌‏توان فضای خوب و فعالی ایجاد کرد، ابهامات و سوالات معقول مخاطبین درباره انتظارات، کتاب، ارزیابی و غیره را پاسخ گفت و نسبت به آنان شناخت دقیق‏‌تری پیدا کرد.

در این جلسه لازم است توضیحات کافی درباره درباره درس داده شود که می‏‌تواند شامل این موارد باشد:

– اهمیت موضوع

– کتاب درسی و علت انتخاب آن

– نحوه ارزیابی

– تقسیم‏‌بندی نمره

– انتظارات علمی که از فراگیر در آن درس می‏‌رود (مثلا باید به جزئیات مسلط شود، باید استدلال‏‌ها را تحلیل کند، یا اینکه بتواند نمودار مباحث را ترسیم کند)

– انتظارت عملی و رفتاری (اگر موارد خاصی مد نظر مربی است، مانند اینکه حتما فراگیر حضور داشته باشد، موقع توضیح مربی فقط گوش کند، به موقع بیاید، یا هر مورد دیگری که در آن درس یا برای آن مربی اهمیت ویژه دارد) داده شود.

* جلسه اول باید نمونه‏‌ای از کل آن چیزی باشد که در دوره اجرا خواهد شد.

بعضی مدرسین در جلسات اول متکلم وحده هستند و بحث و مشارکت را تا پایان فصل یا مبحث اول درسی به تعویق می‏‌اندازند. بعد وقتی می‏‌خواهند مشارکت مخاطبین را برانگیزند، از شرکت نکردن آن‌‏ها در بحث شگفت‏‌زده می‏‌شوند. اگر می‏‌خواهید مخاطبین در بحث شرکت کنند باید در جلسه اول نمونه‏‌ای از آن را اجرا کرده باشید.

* نوع پوشش و برخورد مدرس در این جلسه به ویژه مهم است. چرا که قضاوت کلی مخاطبین بسیار سریع و حتی پیش از شروع تدریس شکل می‏‌گیرد.

چند پیشنهاد که می‏‌تواند منجر به ایجاد انگیزه و رفع ابهامات فراگیر درباره درس شود:

یک شیوه که می‌‏تواند چند هدف را با هم برآورده کند، برگزاری آزمونی کوتاه از مباحث دوره در جلسه اول است. به این ترتیب اهداف زیر محقق می‌‏شود:

– سطح فعلی هر فراگیر و دانسته‏‌های او از مطالب درسی مشخص می‌‏شود.

– اگر بعضی از سوالات ناظر به پیش‏نیازهای مباحث باشد، میزان تسلط هر فراگیر و مجموع کلاس بر پیش‏نیازها روشن می‏‌شود. برای مثال در ابتدای دوره Python می‏‌توان چند سوال مهم و مبنایی از مفاهیم برنامه‏‌نویسی نیز طرح کرد.

– فراگیران به سرعت درگیر مطلب شده، خلأهای خود را دریافته و با انگیزه بیشتری وارد درس می‌‏شوند.

– مربی می‏‌تواند به روشنی اهداف درس و نحوه ارزیابی را برای فراگیران روشن کند. برای مثال اگر برای مربی توانایی در ترسیم هندسی و ارتباط مطالب مهم است، می‏‌تواند این مطلب را در ارزیابی روشن کند. یا چنانچه کسب توانایی در طبقه‌‏بندی یا در تحلیل مهم است می‏‌تواند با ارائه سوالات مناسب انتظار خود را در قالب نمونه‏‌هایی مشخص کند.

– خوب است در جلسه اول فعالیت‏‌هایی انجام شود که مخاطب برای ادامه درس سر ذوق بیاید، مانند اینکه از آن خواسته شود آنچه فکر می‌‏کنند در این درس درباره آن بحث می‏‌شود را بنویسند (بدون مراجعه به کتاب و سایر منابع). بعد با مخاطب دیگری (مثلا نفر کناری در جلسه حضوری) درباره آن بحث کنند و نهایتا نتیجه را به مربی تحویل دهند. به این ترتیب هم ذهن فراگیران آماده درگیر مطلب شده و برایشان سوالاتی ایجاد می‌‏شود، هم اینکه مربی می‏‌تواند با نگاهی به نوشته‌‏های طلاب انتظارات غیر واقعی و ابهامات نسبت به مطالب دوره را تشخیص داده و برطرف نماید.

– با این فرض که مربی باید بتواند زمان کافی برای مراجعات درسی طلاب داشته باشد، یک پیشنهاد دیگر این است که مربی زمان‏‌هایی را مشخص کند که در هفته اول در اتاق خود یا محلی که تعیین می‌‏کند، آمادگی گفتگو با فراگیران را داشته باشد (در مدرسه یا معادل آن در سیستم یادگیری ترکیبی (Blended Kearning که ترکیب یادگیری الکترونیکی و حضوری است) جلسات حضوری کلوب کدنویسی، تالار پرسش و پاسخ، پیام خصوصی در سامانه مدیریت یادگیری یا به‌صورت تلفنی). سپس فراگیران را موظف کند که هر کدام حتما طی یک هفته مراجعه‌‏ای به او داشته باشند. به این ترتیب با یک گفتگوی کلی درباره درس و سوالات احتمالی فراگیر یا یک خوش و بش مختصر، ارتباط خوبی با مربی در آن درس برقرار شده و احتمال اینکه فراگیر برای مطرح کردن سوالات یا نظرات و پیشنهادات خود در طول ترم به مربی مراجعه نمایند بیشتر می‏‌شود.