بعضی تجربهها از همون اولش معلومه قراره خاطره بشن
مثلاً همین که آکادمی یاسان وسایلش رو جمع کرد و راه افتاد سمت یه نمایشگاه که فقط پر از غرفه و بنر نبود؛ پر بود از آدمها، ایدهها و گفتگوهایی که هر کدومشون میتونست ساعتها ادامه پیدا کنه.
ماجرا برمیگرده به چهارمین نمایشگاه پارک ملی علوم و فناوریهای نرم و صنایع فرهنگی؛ جایی که شرکتهای خلاق و دانشبنیان حوزه هوش مصنوعی کنار هم جمع شده بودن تا درباره آینده حرف بزنن، سؤال بپرسن و راههای تازه رو امتحان کنن…
ماجرا از ۷ دی شروع شد و تا ۹ دی ادامه داشت.
سه روز شلوغ، پر از آدمهای ایدهدار، گفتگوهای جدی و البته کلی لبخند. نمایشگاه هر روز از ساعت ۱۰ صبح تا ۱۷ عصر در دانشگاه علم و فرهنگ برگزار میشد؛ جایی که انگار فناوری، فرهنگ و خلاقیت قرار گذاشته بودن دور هم جمع بشن.
آکادمی یاسان هم یکی از همون تیمهایی بود که با شوق اومده بود؛
نه فقط برای «حضور داشتن»، بلکه برای تعامل، شنیدن و گفتوگو. از اون جنس غرفههایی که آدمها جلوش میایستن، سؤال میپرسن، بحث میکنن و گاهی حتی یادشون میره ساعت چنده.
از آموزشهای نوآورانه گرفته تا نگاه انسانیتر به هوش مصنوعی، هر گفتوگو یه مسیر تازه باز میکرد.
نمایشگاه فقط غرفه نیست
کنار غرفهها، نشستها و رویدادهای تخصصی هم جریان داشت؛
از حقوق و قراردادها گرفته تا سرمایهگذاری، هوش مصنوعی، مسئولیتهای اجتماعی و آیندهی فناوری.
فضا جوری بود که اگه یه لیوان قهوه دستت میگرفتی و میایستادی گوشه سالن، احتمالاً بعد از پنج دقیقه توی یه بحث جذاب علمی یا استارتاپی گیر میافتادی!
چیزی که این نمایشگاه رو خاص میکرد، فقط تکنولوژی نبود؛
آدمها بودن.
آدمهایی که دغدغه داشتن، سؤال میپرسیدن، ایدههاشون رو با هیجان تعریف میکردن و آینده رو «در حال ساخته شدن» میدیدن. نه خیلی دور.
برای ما در آکادمی یاسان، این سه روز فقط یه حضور فیزیکی نبود؛
یه یادآوری بود از اینکه مسیر آموزش، نوآوری و هوش مصنوعی، وقتی معنا پیدا میکنه که انسان حضور داشته باشه.
و در آخر…
نمایشگاه تموم شد، غرفهها جمع شد، بنرها پایین اومد؛
اما گفتگوها هنوز ادامه دارن.
ما برگشتیم، با کلی ایده تازه، چند دوست جدید و انگیزهای که میگه:
«راه درست همینه، ادامه بده.»