مهارت «شکستن مسئله به اجزاء کوچک» (Decomposition)، پادزهرِ «فلج‌شدن در برابرِ کارهای بزرگ» است. هر

مهارت «تشخیص الگوها» (Pattern Recognition)، در واقع قدرتِ «دیدنِ نظم در میان آشفتگی» است. مغز

برنامه‌ریزی، نقشه راه است، نه زندانی برای حبس کردنِ ما. توالیِ انعطاف‌پذیر یعنی تواناییِ خواندنِ

جست‌وجو و کاوش کردن، چیزی فراتر از قدم زدن در دنیای ناشناخته‌هاست؛ کاوش یعنی داشتنِ

تقریبا همه ما در میان انبوهی از کارها و خواسته‌ها غرق می‌شویم، اما تفاوت اصلی

منطق شرطی یا همان «اگر… آن‌گاه…» (If-Then)، الفبایِ دنیایِ دیجیتال است، اما در دنیای واقعی،

دنیای اطراف ما پر از «نویز» است؛ صداهای زیاد، تصویرهای رنگارنگ و اطلاعاتی که بی‌وقفه

دنیای امروز، دنیای بمباران اطلاعات است. از هر طرف پیشنهادی می‌شنویم یا ادعایی می‌بینیم که

بعضی مهارت‌ها هستند که اگر زود یاد گرفته شوند، مسیر خیلی از ماجراهای بعدی زندگی