تمام بچه ها هنر مخصوص خودشان را دارند؛ از نوع بیان تا مدل فکر کردن! و ما این وظیفه را داریم که هنر خاص خودشان را کشف کنند؛ برای رشد و شکوفایی آنها فضا بدهیم! تلنت شو یاسان فقط جایی برای ارائه دادن پروژه های برنامه نویسی نیست! تلنت شو جایی هست که به بچه ها فضا می دهیم؛ خودشان باشند تا شکوفا شوند. تلنت شو یک زیبایی خاص دیگر هم دارند که بسیار دیدنی است! چه زیبا آنکه در رشد هم سهیم هستند. این جوری نمی شود بگذارید؛ کمی از زیبایی ها را برای شما تعریف کنم :
آرشا قربانی زاده شیرازی، از هنر خاص خودش در زندگی روزمره خود استفاده کرده بود! آقا آرشا این سوال را برای خودش مطرح کرده بود “چرا با چیز هایی که در فضای مجازی می بینم بازی نسازم؟” (چرا وقعا نسازد!). خب به حرفش عمل کرد و به شیوه خاص خودش بازی چالشی ساخت! لینک پروژه حافوزلیق
از هنر خانواده هم بگیم! زینب و علی اطهاری، خواهر و برادری که به طور مشترک یک بازی رالی ساختند! داستان آنها یک نکته خاص هم دربرداشت؛ خواهر و برادر اطهاری ایده پروژه شان را در تلنت شو آبان ماه گرفته بودند، با شرکت در تلنت شو ترغیب شدند که بازی بسازند! (لینک پروژه)
ابوالفضل افراسیابی، دغدغه درس و مدرسه داشت؛ اینجا از هنر خود رونمایی کرد! ترکیب درس علوم و بازی، بسیار جذاب است. (ای کاش این بازی را زودتر درست کرده بود تا انقدر سر درس علوم اذیت نمی شدم😂) آقای ابوالفضل بازی خود را به جشنواره خوارزمی ارسال کرده؛ با آرزوی موفقیت برای فراگیر عزیزمان. (لینک پروژه)
از هنر دیگر بچه ها، هرچه بگویم کم گفتم! هنر در بیان کردن ایده های جدید برای پروژه های دوستانشان؛ هنر دقت آنها (به راستی دقتشان از بزرگسالان بیشتر است!🤓) و حتی هنر حل کردن روبیک های مختلف. (حتما پیشنهاد می کنم یک بار با این بازی خود را به چالش بکشید!)
**ویدئو تلنت شو هر ماه که توسط آقای حجازی آماده می شود
از اهداف همیشگی آکادمی یاسان رشد هر چه بیشتر بچه ها بوده. اینبار هم از تجربیات یکی از قدیمی ترین مربی های یاسان استفاده کردیم، سرکار خانم جعفری. خانم جعفری از تجربیات خود به بچه ها گفتند:
خانم جعفری به بچه ها یاد دادند چطور یک گام فراتر بگذارند و از رشد نترسند؛ مربی های یاسان در این راه در کنار شما هستند تا در دنیا برنامه نویسی گشت گذار داشته باشید و از آن لذت ببرید!
بچه ها با مثال خیلی راحت تر ارتباط برقرار می کنند. پیرو همین موضوع خانم جعفری یکی از شاگردان قدیمی خودش را (که چند سالی هست از آکادمی فارغ التحصیل شده) به تلنت شو می آورد تا بچه ها ببیند ، راهی که قرار هست سپری کنند چه خواهد شد!
در آخر در این تلنت شو سوال هایی از بچه ها پرسیده شد؛ نه به عنوان یک نظرسنجی معمولی بلکه به عنوان نامه به دوست! در این نامه از بچه ها خواست بودیم حرف های خود را بگویند تا به یکدیگر کمک کنیم؛ راحت تر رشد کنیم.
خوب است جواب چند تا از این سوال ها را بخوانیم و قصه تلنت شو بهمن را آرام آرام به پایان برسانیم…🌺
“ببین میای یا خودم میارمت.”😂
بماند به یادگار 30 بهمن سال 1404:
نویسنده:
همان شاگرد قدیمی خانم جعفری😉