پشت صحنه یک انفجار آنلاین؛ روایت تلنتشوی اردیبهشت یاسان
“تلنتشوی آنلاین یاسان در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ در دو سانس ۱۰:۰۰ تا ۱۱:۳۰ و ۱۵:۰۰ تا ۱۶:۳۰ برگزار شد؛ رویدادی که در آن ۱۱ نفر از یاسانیها پروژههای خلاقانهی خود را ارائه کردند و بیش از ۱۰۰ نفر از فراگیران و علاقهمندان همراه ما بودند. اما این چند ساعت، نتیجهی مسیری بود که از هفتهها قبل شروع شده بود.”
چت که کم آورد، فهمیدیم تلنتشو شروع شده.🤩
چند دقیقه قبلش همهچیز شبیه همان هفتههایی بود که با جلسه و هماهنگی و استرس گذشته بود؛ انتخاب بستر مناسب، نگرانی اینترنت، آمادهسازی ارائهدهندهها و ایدههایی که یکییکی روی میز میآمدند تا این برنامه فقط «برگزار» نشود، بلکه تجربه شود. اما از همان لحظهای که پیامها پشت سر هم سرازیر شد و چت برای لحظهای جا ماند، فهمیدیم ماجرا از روی کاغذ بلند شده و جان گرفته است.✨✨
پشت صحنه طراحی تجربه تلنتشو
همزمان با آمادهسازیهای فنی، تیم محتوایی هم مشغول یک سؤال مهم بود: «چطور کاری کنیم تلنتشو فقط یک برنامه آنلاین نباشد؟» برای همین جلسات ایدهپردازی متعددی شکل گرفت؛ از طراحی فضای صمیمی برنامه و نحوه تعامل با شرکتکنندگان گرفته تا جزئیاتی مثل نحوه اعلام برندگان و بخش قرعهکشی. حتی بعد از پایان رویداد هم این روند متوقف نشد و همان شب دوباره نشستیم و درباره برنامه صحبت کردیم؛ اینکه چه چیزهایی خوب پیش رفت و برای دورههای بعد چه کارهایی میتوان بهتر انجام داد. شاید همین نگاهِ همیشه در حال بهبود است که تلنتشو را از یک برنامه ساده، به یک تجربه جمعی تبدیل میکند.
آماده سازی بستر برگزاری
اولین دغدغه، انتخاب بستری بود که هم برای فراگیران آشنا باشد و هم بتواند حضور بیش از صد نفر را بدون مشکل مدیریت کند🧐. تیم آیتی بیش از یک هفته گزینههای مختلف را بررسی کرد؛ از پایداری سرورها گرفته تا امکانات تعامل و تجربه کاربری. در نهایت Adobe Connect انتخاب شد، اما آمادهسازی فضای نهایی جلسه تقریباً تا روزهای پایانی طول کشید و تنها یک روز قبل از برگزاری کامل شد.😥 در کنار آن، یک بستر جایگزین هم آماده شد تا اگر اختلالی پیش آمد، برنامه بدون توقف ادامه پیدا کند.(تجربه ثابت کرده اختلال اینترنت همیشه بدون دعوت میهمان می شوند🙄) ساختار جلسه، ترتیب ارائهها، زمانبندی و شیوه مشارکت شرکتکنندگان همه در همین فاصله کوتاه نهایی شد.
آمادهسازی ارائهدهندگان
همزمان، آمادهسازی ارائهدهندگان هم جریان داشت. بسیاری از آنها برای اولین بار قرار بود در این بستر ارائه بدهند، بنابراین یک جلسه راهنمایی برای مرور نکات ارائه، مدیریت استرس و آشنایی با فضای برنامه برگزار شد. یک روز قبل از رویداد نیز همه وارد اتاق جلسه شدند تا محیط را تجربه کنند و با خیال آسودهتری در روز اجرا حاضر شوند.
چالش اینترنت
در روزهای نزدیک به همایش، ناپایداری اینترنت یکی از نگرانیهای جدی بود. برای همین چند مسیر ارتباطی و اینترنت جایگزین آماده شد. صبح روز برگزاری، بخشی از تیم از ساعت ۹ در دفتر آکادمی حضور داشتند؛ حضوری که تا حوالی ۵ عصر ادامه پیدا کرد. همهچیز آماده بود، اما مثل هر رویداد زندهای، قرار نبود همهچیز دقیقاً مطابق پیشبینی جلو برود… .
روز برگزاری
در ابتدای برنامه وبکم مجریها دچار مشکل شد(و بله؛ اختلال خیلی زود وارد شد😂)، اما تیم آیتی خیلی سریع آن را برطرف کرد و برنامه روی روال افتاد. کمی بعد، وقتی از شرکتکنندگان خواستیم انرژیشان را در چت نشان دهند؛ پیامها پشت سر هم آمد و چت برای لحظاتی کند شد. این صحنه چند بار دیگر هم تکرار شد؛ هنگام تشویق ارائهدهندگان و بهویژه زمان اعلام نفرات برتر، تا جایی که ناچار شدیم برای لحظاتی چت را ببندیم.(با این همه برنامه ریزی؛ انرژی بالای بچه ها را پیشبینی نکرده بودیم😁.)
در طول برنامه، گفتوگوهای پرانرژی دو میزبان رویداد، سرکار خانم نرجس جعفری و آقای نیما فلکی، فضای صمیمی و جذابی ایجاد کرده بود. شوخیها، کلکلهای دوستانه در زمان قرعهکشی، حالوهوایی ساخت که تلنتشو را از یک برنامه رسمی صرف، به یک تجربه جمعی تبدیل کرد.😍
استقبال شرکتکنندگان فراتر از انتظار بود. در سانس اول، تعداد درخواستها آنقدر زیاد شد که امکان ورود همه علاقهمندان فراهم نبود. با این حال بسیاری از افراد در هر دو سانس حضور داشتند تا هیچکدام از ارائهها را از دست ندهند.
در مجموع بیش از ۳۰ پروژه برای شرکت در تلنتشو ارسال شد که تیم آموزشی و محتوایی پس از بررسی دقیق آنها و با درنظر گرفتن معیارهایی همچون کاربردی بودن ایده، میزان خلاقیت، رویکرد الگوریتمی برنامه و سطح دانش شرکتکنندگان، ۱۱ پروژه را برای ارائه انتخاب کرد.
در ادامه، از میان این ۱۱ پروژه نیز سه پروژه برتر انتخاب شدند. با توجه به کیفیت بالای آثار، این انتخاب با دقت و بررسی فراوان انجام شد و فرآیند داوری بههیچوجه ساده نبود.
در میانه برنامه، خاطرهای از نخستین مسابقه آنلاین یاسان که حدود شش سال پیش برگزار شده بود تعریف شد؛ داستان یکی از فراگیران آن دوره که با وجود اینکه میدانست احتمالاً برنده نمیشود، در مسابقه شرکت کرد. همان قدم کوچک، بعدها مسیر تازهای در زندگی او باز کرد. شاید همین یادآوری بود که معنای تلنتشوی امسال را روشنتر میکرد؛ اینکه گاهی مهمترین اتفاق یک رقابت، برنده شدن نیست، بلکه جرأت ایستادن و ارائه دادن است.
در پایان، سه نفر به عنوان برگزیدگان معرفی شدند و در بخش قرعهکشی هم اتفاق جالبی رقم خورد؛ یکی از ارائهدهندگانی که مقام دوم را کسب کرده بود، در قرعهکشی هم برنده شد و به نوعی خوششانسترین شرکتکننده آن روز لقب گرفت.😊
پروژه محمد طاها حیدری
پروژه تارا محرابی
پروژه پرهام خباز تمیمی
شاید اگر از بیرون به تلنتشو نگاه کنیم، فقط چند ساعت ارائه و اعلام برندهها دیده شود؛ اما پشت این چند ساعت، هفتهها فکر کردن، هماهنگی، ایدهپردازی و تلاش جمعی قرار داشت. از انتخاب بستر و آمادهسازی ارائهدهندگان گرفته تا لحظههایی که تیمها کنار هم مینشستند و فکر میکردند چطور میشود تجربه این رویداد را بهتر و زندهتر کرد.
تلنتشوی آنلاین یاسان برای ما فقط یک برنامه نبود؛ فرصتی بود برای دیدن خلاقیتها، شنیدن ایدهها و یادآوری اینکه گاهی یک قدم کوچک—مثل ثبتنام در یک مسابقه یا ارائه یک پروژه—میتواند شروع یک مسیر تازه باشد.
و شاید مهمترین چیزی که از آن روز با ما ماند، همین انرژی مشترکی بود که بین ارائهدهندگان، شرکتکنندگان و تیم برگزارکننده شکل گرفت؛ انرژیای که امیدواریم در دورههای بعدی تلنتشو هم ادامه پیدا کند.
بماند به یادگار
۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵