دنیای امروز، دنیای بمباران اطلاعات است. از هر طرف پیشنهادی می‌شنویم یا ادعایی می‌بینیم که ادای «حقیقت» را درمی‌آورند. در چنین فضایی، شاید مهم‌ترین مهارتی که هر بچه‌ای باید یاد بگیرد، نه حفظ کردنِ پاسخ‌های آماده، که تواناییِ زیر سؤال بردن آن‌هاست. تفکر انتقادی یعنی به جای اینکه مثل یک اسفنج همه چیز را جذب کنیم، یاد بگیریم کمی عقب بایستیم و بپرسیم: «آیا واقعاً همین‌طور است که می‌گویند؟»
در دنیای کودکی، تصور کنید که در حال تماشای تبلیغ یک اسباب‌بازی پرزرق‌وبرق هستند. تبلیغ می‌گوید: «با این وسیله، قهرمانِ مدرسه می‌شوید.» کودکِ دارای تفکر انتقادی، فریبِ نورپردازی‌ها را نمی‌خورد. همان‌جا می‌پرسد: «چطور؟ آیا این فقط یک پلاستیک است یا واقعاً مهارتی به من اضافه می‌کند؟» او یاد می‌گیرد که زیرِ لایه ظاهری هر ادعایی، دنبالِ واقعیت بگردد. این شروعِ یک نگاه مستقل است.
در نوجوانی، این مهارت به فیلترِ ذهنی او تبدیل می‌شود. وقتی در گروه‌های مجازی خبری دست‌به‌دست می‌شود که «فلان اتفاق عجیب قرار است بیفتد»، او اولین نفری نیست که آن را پخش می‌کند. مکث می‌کند، منبع خبر را چک می‌کند و با خودش می‌گوید: «این خبر از کجا آمده؟ چرا همه بدون فکر آن را باور کرده‌اند؟» او در میانِ هیاهوی جمع، صدایی است که منطق را به هیجان ترجیح می‌دهد.
و حالا پزشکی را داریم که سال‌ها درس خوانده، اما تفکر انتقادی‌اش خاموش است. او به جای تکیه بر یافته‌های علمی‌اش، در دام یک ویدئوی اینستاگرامی می‌افتد که ادعا می‌کند «خوردنِ خاکِ رسِ مغناطیسی، تمام سموم بدن را دفع می‌کند.» او به جای نقد کردنِ این ادعای خنده‌دار، با جدیت آن را به عنوان یک درمان معجزه‌آسا به بیمارانش توصیه می‌کند. گاهی دیدنِ متخصصانی که به سادگی فریبِ ادعاهای پوچ را می‌خورند، تلخ‌ترین طنزِ دنیای ماست.
برنامه‌نویسی، باشگاهِ بدنسازیِ تفکر انتقادی است. در دنیای کدها، هیچ‌چیز بر اساس «شایعه» یا «نظرِ جمع» کار نمی‌کند؛ همه چیز منطقِ سرد و سخت دارد. وقتی برنامه‌ای کار نمی‌کند، کودک نمی‌تواند به آن التماس کند یا از آن بخواهد «باور کند» که درست است. باید برگردد و خط‌به‌خطِ منطقش را نقد کند، فرضیاتش را به چالش بکشد و ببیند کجای راه را اشتباه رفته. برنامه‌نویسی به او یاد می‌دهد که حقیقت، چیزی است که با دلیل و آزمایش اثبات می‌شود، نه چیزی که فقط با صدای بلند گفته شده است. در واقع، این ارزیابیِ مداوم فرضیات، پایه‌ای‌ترین تمرین برای پرورش مهارت‌های شناختی در کودکان است تا در آینده، فریب هر ادعای بدون منبعی را نخورند.
