مورد تأیید 3 بازبین
این افراد یا تیمها مقاله را خواندهاند و درباره بخشهایی که بررسی کردهاند نظر ثبت کردهاند.
فائزه صادقیان
ارشد هوش مصنوعی ai
به نظرم بهترین ویژگی مقاله این است که مهارت نرم را از حالت یک مفهوم گنگ بیرون آورده. مثلا برای حل مسئله نمی گوید «کودک باید مهارت حل مسئله داشته باشد»، بلکه موقعیت گم شدن مدادرنگی را مثال می زند و پیشنهاد می کند والد به جای دادن جواب، سوال بپرسد. برای مدیریت احساسات، مسئولیت پذیری، تصمیم گیری و پشتکار هم همین اتفاق افتاده است. این دقیقا چیزی است که یک پدر یا مادر از چنین مقاله ای لازم دارد: من در خانه دقیقا چه کار کنم؟
مشاهده پروفایل
مطهره امیری
متخصص تحلیل و انتخاب بازیهای آموزشی برنامهنویسی کودکان
قسمت پشتکار خیلی خوب نوشته شده اینکه به جای «تو نابغه ای» بگوییم «دیدم سه بار امتحان کردی تا راه درست را پیدا کنی» از نظر تربیتی خیلی کاربردی تر است، چون توجه کودک را از یک برچسب کلی به رفتار و تلاشی که انجام داده برمی گرداند.
مشاهده پروفایل
نرجس جعفری
سرپرست مربیان و طراح مسیر آموزش و ارزیابی مربیان
یکی از چیزهایی که در کلاس زیاد می بینیم این است که وقتی پروژه درست کار نمی کند، اولین واکنش بعضی از بچه ها این است که از مربی بپرسند: «مشکلش چیه؟» یا «بگید کدوم قسمت رو درست کنم.» در چنین موقعیتی سعی می کنیم جواب را مستقیم نگوییم. مثلا از فراگیر می پرسیم: «فکر می کردی وقتی این دکمه را می زنی چه اتفاقی بیفتد؟ الان چه اتفاقی می افتد؟ به نظرت مشکل از کدام بخش می تواند باشد؟»
همین چند سوال ساده باعث می شود کودک دوباره سراغ پروژه اش برود، بخش های مختلف را بررسی کند و راه های متفاوت را امتحان کند. بعضی وقت ها خیلی زود مشکل را پیدا می کند و بعضی وقت ها هم چند بار تلاش می کند و باز به نتیجه نمی رسد. اینجا هدف فقط درست شدن پروژه نیست؛ مهم است که کودک یاد بگیرد وقتی یک راه جواب نداد، کمی مکث کند، مسئله را بررسی کند، کمک بخواهد و دوباره تلاش کند.
مشاهده پروفایل
کودک برای موفقیت در آینده فقط به نمره خوب، کلاس زبان یا مهارت کار با کامپیوتر نیاز ندارد. او باید بتواند با دیگران ارتباط بگیرد، احساساتش را مدیریت کند، برای مشکلات راهحل پیدا کند و بعد از اشتباه دوباره تلاش کند به این تواناییها مهارتهای نرم گفته میشود.
مهارتهای نرم کودکان، مجموعهای از تواناییهای رفتاری، اجتماعی و هیجانی هستند که به کودک کمک میکنند در خانه، مدرسه، جمع دوستان و بعدها در محیط کار بهتر عمل کند. برای مثال، کودکی که بعد از خراب شدن کاردستیاش دنبال راه جدید میگردد، در حال تمرین حل مسئله است. کودکی که هنگام بازی گروهی نوبت دیگران را رعایت میکند، همکاری را تمرین میکند. کودکی که میتواند بگوید «عصبانیام چون باختم»، در حال یادگیری مدیریت احساسات است.
این مهارتها ذاتی نیستند. کودک آنها را با تجربه، تمرین، بازخورد درست و دیدن رفتار والدین یاد میگیرد.
چطور مهارت های نرم کودکان را تقویت کنیم؟
مهارت هایی مثل حل مسئله، تصمیم گیری، ارتباط موثر، کار تیمی و مدیریت احساسات با تمرین و تجربه بهتر شکل می گیرند. در این ویدیو درباره اهمیت مهارت های نرم و راه هایی صحبت می کنیم که می توانند به رشد این توانایی ها در کودکان کمک کنند.
پژوهشهای OECD مهارتهایی مثل همکاری، کنجکاوی، خودکنترلی، ارتباط و مقاومت در برابر فشار را بخشی از مهارتهای اجتماعی و هیجانی میدانند. این مهارتها با عملکرد بهتر تحصیلی و کیفیت بالاتر روابط اجتماعی ارتباط دارند.
آنچه در این مقاله میخوانید
تفاوت مهارتهای نرم و مهارتهای سخت چیست؟
مهارتهای سخت معمولاً قابل آموزش مستقیم و اندازهگیری هستند.
برای مثال:
- کار با نرمافزار
- تایپ کردن
- زبان انگلیسی
- نقاشی
- برنامهنویسی
- حل مسائل ریاضی
اما مهارتهای نرم به شیوه فکر کردن، رفتار کردن و ارتباط گرفتن کودک مربوط هستند.
| مهارت سخت | مهارت نرم |
|---|---|
| ساخت بازی با اسکرچ | حل مشکل وقتی بازی اجرا نمیشود |
| یادگیری زبان انگلیسی | جرئت صحبت کردن و پرسیدن سوال |
| نوشتن تکلیف | مسئولیتپذیری در تحویل بهموقع |
| ساخت ربات | همکاری با اعضای تیم |
| حل یک مسئله ریاضی | فکر کردن به چند راهحل متفاوت |
برنامهنویسی بهتنهایی مهارت نرم نمیسازد. اما وقتی کودک در یک پروژه فکر میکند، اشتباه میکند، راهحل جدید پیدا میکند، کارش را ارائه میدهد و بازخورد میگیرد، مهارتهای نرم را هم تمرین میکند.
۹ مهارت نرم مهم برای کودکان
۱. مهارت حل مسئله
حل مسئله یعنی کودک بتواند هنگام روبهرو شدن با یک مشکل، فقط منتظر کمک بزرگترها نماند.
برای مثال، وقتی مدادرنگیاش گم شده، به جای گریه کردن بتواند فکر کند:
- آخرین بار کجا از آن استفاده کردم؟
- ممکن است داخل کیفم باشد؟
- از چه کسی میتوانم کمک بگیرم؟
برای تقویت این مهارت، به جای اینکه سریع جواب را بگویید، سوال بپرسید:
«فکر میکنی چه راههایی داریم؟»
«اگر این راه جواب نداد، چه کار دیگری میشود کرد؟»
۲. ارتباط مؤثر
کودکی که بتواند خواسته، احساس و نظرش را روشن بیان کند، در مدرسه و روابط دوستانه موفقتر عمل میکند.
ارتباط مؤثر فقط حرف زدن نیست. گوش دادن، رعایت نوبت، پرسیدن سوال و توجه به احساس طرف مقابل هم بخشی از آن است.
تمرین ساده در خانه:
هر شب از کودک بپرسید:
«امروز چه اتفاقی خوشحالت کرد؟»
«کجا ناراحت شدی؟»
«اگر دوباره همان اتفاق بیفتد، چه میگویی؟»
۳. مدیریت احساسات
کودک باید یاد بگیرد عصبانیت، ناراحتی، ترس و ناامیدی طبیعی هستند. اما رفتار او در زمان تجربه این احساسات مهم است.
به جای گفتن «گریه نکن» یا «عصبانی نباش»، بهتر است بگویید:
«میفهمم ناراحتی، چون بازی را باختی.»
«بیا اول آرام شویم، بعد درباره راه بعدی فکر کنیم.»
این کار به کودک کمک میکند احساسش را بشناسد و برای آن راه سالمتری پیدا کند.
۴. همکاری و کار گروهی
همکاری یعنی کودک بتواند کنار دیگران کار کند، وظیفهاش را انجام دهد و به نظر اعضای گروه گوش بدهد.
این مهارت فقط در کلاس یا مدرسه شکل نمیگیرد. در خانه هم میتوان آن را تمرین کرد.
چند نمونه:
- آماده کردن میز غذا با خواهر یا برادر
- ساختن یک کاردستی مشترک
- برنامهریزی برای یک سفر کوتاه خانوادگی
- بازیهای رومیزی و گروهی
- انجام یک پروژه ساده مثل ساخت بازی یا داستان تصویری
۵. مسئولیتپذیری
مسئولیتپذیری از کارهای کوچک شروع میشود.
کودکی که مسئول گذاشتن لباسهایش در کمد است یا باید هر روز به گلدانش آب بدهد، یاد میگیرد کارش نتیجه دارد و دیگران روی او حساب میکنند.
نکته مهم این است که مسئولیت باید متناسب با سن کودک باشد. کار خیلی سخت، کودک را خسته میکند. کار خیلی ساده هم چیزی به او یاد نمیدهد.
۶. انعطافپذیری
همه چیز همیشه طبق برنامه پیش نمیرود. ممکن است برنامه پارک لغو شود، دوست کودک به خانه نیاید یا بازی مورد علاقهاش خراب شود.
انعطافپذیری یعنی کودک بتواند بعد از تغییر شرایط، خود را با وضعیت جدید هماهنگ کند.
برای تمرین، گاهی برنامههای کوچک را تغییر دهید و از کودک بخواهید برای شرایط جدید پیشنهاد بدهد.
مثلاً بگویید:
«امروز نمیتوانیم پارک برویم. به نظرت در خانه چه برنامه خوبی میتوانیم داشته باشیم؟»
۷. خلاقیت
خلاقیت فقط نقاشی کشیدن یا کاردستی ساختن نیست. خلاقیت یعنی کودک بتواند برای یک مسئله، راههای متفاوت پیدا کند.
برای تقویت خلاقیت، سوالهایی بپرسید که فقط یک جواب ندارند.
مثلاً:
«اگر حیوانها میتوانستند حرف بزنند، چه میگفتند؟»
«با این جعبه مقوایی چه چیزی میشود ساخت؟»
«برای پایان این داستان سه ایده متفاوت بده.»
۸. تصمیمگیری
کودک باید کمکم یاد بگیرد بین چند گزینه انتخاب کند و نتیجه انتخابش را بپذیرد.
برای مثال، به جای اینکه همیشه شما انتخاب کنید، گزینههای محدود و واقعی بدهید:
«برای عصرانه بین سیب و موز کدام را انتخاب میکنی؟»
«اول تکلیف ریاضی را انجام میدهی یا فارسی؟»
«برای پروژهات میخواهی بازی بسازی یا داستان تعاملی؟»
هرچه کودک بزرگتر میشود، میتوان درباره دلیل انتخاب هم گفتگو کرد.
۹. پشتکار و ادامه دادن
پشتکار یعنی کودک بعد از اولین سختی، کار را رها نکند.
این مهارت با تعریفهای کلی مثل «تو خیلی باهوشی» تقویت نمیشود. بهتر است تلاش کودک را دقیق ببینید.
به جای گفتن:
«آفرین، تو نابغهای.»
بگویید:
«دیدم سه بار امتحان کردی تا راه درست را پیدا کنی.»
«خوب بود که وقتی جواب نگرفتی، روش دیگری را امتحان کردی.»
این نوع بازخورد، کودک را به تلاش کردن تشویق میکند نه فقط به گرفتن نتیجه فوری.
چطور مهارتهای نرم کودکان را در خانه تقویت کنیم؟
تقویت مهارت نرم به کلاس جداگانه محدود نیست. بخش مهمی از آن در زندگی روزمره شکل میگیرد.
به جای حل کردن، سوال بپرسید
وقتی کودک با مشکل روبهرو میشود، فوراً راهحل را ندهید.
به جای آن بپرسید:
«خودت چه فکری داری؟»
«چه راههایی را هنوز امتحان نکردهای؟»
«به نظرت کدام راه امنتر و بهتر است؟»
اشتباه را طبیعی کنید
کودکی که از اشتباه میترسد، کمتر تجربه میکند.
وقتی خودتان اشتباه میکنید، با صدای بلند مسیر اصلاح را نشان دهید:
«اشتباه کردم که دیر حرکت کردم. دفعه بعد زودتر آماده میشوم.»
کودک از رفتار شما بیشتر از توصیههای شما یاد میگیرد.
وظایف واقعی به کودک بدهید
مسئولیتهای کوچک اما واقعی، اعتمادبهنفس و مسئولیتپذیری را تقویت میکند.
مثلاً:
- مرتب کردن کیف مدرسه
- آماده کردن وسایل مهمانی
- نوشتن لیست خرید کوتاه
- مراقبت از گیاه
- برنامهریزی برای یک عصر خانوادگی
فرصت ارائه دادن ایجاد کنید
از کودک بخواهید درباره چیزی که ساخته، یاد گرفته یا دیده است برای خانواده توضیح بدهد.
این کار به رشد بیان، اعتمادبهنفس، نظم فکری و ارتباط مؤثر کمک میکند.
فعالیتهای پروژهمحور انتخاب کنید
پروژهها برای تقویت مهارت نرم بسیار مناسب هستند. چون کودک در آنها باید برنامهریزی کند، اشتباه کند، راهحل بسازد، کارش را تمام کند و درباره آن توضیح بدهد.
ساخت بازی ساده، طراحی داستان تعاملی، ساخت کاردستی، آشپزی با دستور ساده یا طراحی یک وسیله با وسایل دورریختنی، همه میتوانند پروژه باشند.
مهارتهای نرم کودکان از چه سنی قابل تقویت هستند؟
تقویت مهارت نرم از سالهای ابتدایی زندگی شروع میشود، اما شکل تمرین باید با سن کودک متناسب باشد.
| سن کودک | تمرین مناسب |
|---|---|
| ۳ تا ۶ سال | نام بردن از احساسات، رعایت نوبت، بازیهای ساده گروهی |
| ۷ تا ۹ سال | مسئولیتهای کوچک خانه، انتخاب بین چند گزینه، بازیهای فکری |
| ۱۰ تا ۱۲ سال | پروژههای شخصی، ارائه دادن، برنامهریزی کوتاهمدت |
| ۱۳ سال به بالا | کار تیمی، مدیریت پروژه، دریافت بازخورد، تصمیمگیری پیچیدهتر |
چند اشتباه رایج والدین در آموزش مهارتهای نرم
- حل کردن همه مشکلات کودک
- مقایسه کودک با خواهر، برادر یا همکلاسیها
- سرزنش کودک به خاطر اشتباه
- دادن مسئولیتهای خیلی سنگین
- تمرکز صرف بر نمره و نتیجه
- نادیده گرفتن احساسات کودک
- انتظار تغییر سریع و یکباره
رشد مهارت نرم تدریجی است. کودک باید بارها تمرین کند، اشتباه کند و بازخورد بگیرد.
جمعبندی
مهارتهای نرم کودکان شامل حل مسئله، ارتباط مؤثر، مدیریت احساسات، همکاری، مسئولیتپذیری، خلاقیت، انعطافپذیری، تصمیمگیری و پشتکار هستند این مهارتها با نصیحت رشد نمیکنند. کودک باید آنها را در موقعیت واقعی تمرین کند.کلاسهای پروژهمحور، فعالیتهای گروهی، بازیهای فکری و فرصت ساختن، میتوانند محیط خوبی برای تمرین این تواناییها باشند. در یاسان، کودک فقط با ابزارهای دیجیتال کار نمیکند. او در مسیر ساخت پروژه، فکر کردن، همکاری، ارائه دادن و حل مسئله را هم تمرین میکند.
مهارتهای نرم کودکان چیست؟
مهمترین مهارت نرم برای کودکان چیست؟
چطور مهارتهای نرم کودک را تقویت کنیم؟
منابع و سیاست اصلاح
گزارش خطا یا مشاهده سیاست اصلاح محتوا
مهارت نرم برای کودکان مهم ترین چیزیه که مسئولیت والدین که به کودش آموزش دهد و بهترین زمان برای آموزش این مهارت ها در سنین کودکی میباشد
دقیقا همین طوره و تاثیر مهارت های نرم اینده کودکان رو مشخص میکنه